İnternet bilgi kapısı mı yoksa bilgi çöplüğü mü sorusu herkesin aklına bir kez de olsa gelmiştir. Genel de bu sorular benim kafama hep kızdığım zaman gelse de, interneti bir anda karalamak saçmalık olur diye düşünüyorum.
Bugün Google ya da Yahoo gibi arama motorlarında arama yaptığınızda karşınıza çıkan siteler içerik olarak aradığınıza uygunluğu belki %50-60 oranındadır ya da hiç uymaz. Benim başıma çok gelmiştir normal bir şeyler aratıp karşıma adult sitelerin çıkması. Ya da sadece reklamlardan para kazanmak maksadı ile hazırlanmış, konunun başlığı olan; ama içeriği olmayan siteler.
Bu işin önüne geçilmesinin aslında …

Düşünmek ile konuşmak arasında çok fark vardır. Hatta yazmak arasında daha da çok fark vardır. Birçok insan bunlardan sadece birinde çok başarılıdır. Ama diğerine gelince biraz çekimser kalır bir türlü derdini anlatamaz. Bazı insanların analitik düşünce yapıları vardır. Anında olayı çözer. Bazı insanlar bu düşündüklerini kaleme almada inanılmaz beceri sahibidirler. Ama gel gör ki bir türlü derdini anlatamaz. Hepsini aynı beceri ile kullanan insanlar hayatta da çok başarılı olurlar. Düşünün ki olayı anında çözüyor ve bunu çok güzel ifade ediyor. Bir de çok güzel yazıya döküyorsa bence muhteşem olur.

Hayal kırıklığı, ama nasıl?
Hepimiz hayal kırıklığı yaşıyoruz. Peki bu durumda nasıl tepki veriyoruz ve bu ne anlama geliyor? Tepkilerinizin anlamını bilip, acaba hangi kategori içersine girdiğinizi merak ediyor musunuz? Bu sizin iyi bir tespit olabilir. Bütün bunları bilmek istiyor musunuz? Haydi o zaman teste!
1- Çok yağmurlu bir havada taksi bekliyorsunuz, ama bir türlü gelmiyor. Orta yaşlı bir kadın ve erkeğin bulunduğu özel bir araç durdu, sizi gideceğiniz yere götürmeyi teklif ettiler. Bindiniz. Sessizlik hakim. Önce şunları düşürsünüz:
a) Bunlar birbirlerini tanımıyorlar mı? Sürücünün yanında oturan kadın da belki sizin gibi taksi …

Bazı insanlar kendi kendilerini kandırmanın ustasıdırlar. Kişilikleri kayar sanki…
Kendilerine bir rol biçerler ve bu role inanırlar. Kişiliklerini kabul edilebilir ve edilemez diye ikiye ayırırlar. Kabul edilemez saydıkları parçayı yok sayarlar. Pasif - agresifler de bu özellik çok belirgindir.

Bir gün, eski çalıştığım şirkette ‘junior’ bir pozisyon için iş görüşmeleri yapıyorum. Görüşmeye genç bir çocuk geldi. Aslında çocuk mühendis, yani bizim sektörde (pazar araştırma) pek de rastlanan bir altyapıya sahip değil. “Ama daha iyi ya” diye düşünüyorum: “Farklı bir bakış açısı getirir”. Konuşmaya başlıyoruz, dinliyorum ama söylediklerinden pek de bir mana çıkaramıyorum. Sanki çocuk başka bir sektörden, başka bir pozisyondan, başka bir gelecekten söz ediyor. Herhalde mühendis olduğu için kendini biraz zor ifade ediyor diye kendimi avutuyorum. Ama bir süre sonra, kendisi için hangi sektör, hangi firma ilginç detaylı …

İş görüşmelerinde kendinizi anlatırken seçtiğiniz kelimeler eğitim seviyeniz, yeteneğiniz ve işe uygunluğunuzu gösterir.
Hem yaşamınız boyunca hem de iş görüşmelerinde kullandığınız sözcükler, karşınızdakilerin hakkınızda fikir edinmelerini, bir yargıya varmalarını sağlar.

Hoşlanmadığımız durumlar karşısında en sık başvurduğumuz çözüm yöntemlerinden birisi kaçıştır.
Bu kaçış bazen bilerek ve planlayarak yapılır. Örneğin; hiç hoşlanmadığı bir iş arkadaşının yemek davetine, bahane uydurup gitmemek gibi. Bazen ise biz bilinçli olarak, farkında olmasak da, ruhumuz istemediği durumla karşılaşmamak için kendi kaçışını gizlice planlar. Örneğin, aradığı zaman kavga edeceğini bildiği sevgilisini telefonla aramayı unutmak gibi. Ruh her iki durumda da karşılaşmak istemediği duruma karşı kendi savunmasını oluşturmuş, kendince dış tehdide çözüm üretmiştir.