Acınız anlayışınızı saklayan kabuğun kırılışıdır…

Nasıl bir meyvenin çekirdeği;

kalbi Güneş’i görebilsin diye kabuğunu kırmak zorundaysa

siz de acıyı bilmelisiniz…

Ve eğer kalbinizi hayatınızın günlük akışını

hayranlıkla izlemek üzere açarsanız acınızın neşenizden hiç de daha az harikulade olmadığını göreceksiniz…

Ve kırlarınızın üstünden mevsimlerin geçişini kabul ettiğiniz gibi aynı doğallıkla kalbinizin mevsimlerini de onaylayacaksınız…

Ve kederinizin kışını da pencerenizden huzur içinde seyredeceksiniz…

Acınız aslında içinizdeki doktorun hasta yanınızı iyileştirmek için sunduğu “acı” ilaçtır…

H.Gibran