Yaşadığımız başarısızlıklar genellikle bizim isteğimiz azaltır ve yaptığımız işe karşı olan motivasyonumuzu düşürür. Ancak yaşadığımız başarısızlıklarla yılmamalı, engellerimizi keşfedip tekrar denemeliyiz. Eğer hedefimize ulaşacağımıza dair sağlam bir inanç oluşturursak,devam etmek için içimizdeki gücü tekrar ortaya çıkarmamız hiçte zor olmaz. Bununla ilgili sizinle bir hikayeyi paylaşmak isterim:

Eğer hayatımızda fark edilir değişmeler yapmak istiyorsak başarı gemisinin dümenini elinize almamızın zamanı çoktan geldi ve geçiyor. Bütün negatif duyguları bir kenara bırakarak yolculuğa devam edelim.
Genç adam arkadaşını ziyarete gitmişti. Muhabbetin muhabbeti açtığı koyu bir sohbet ortamında arkadaşı ona “Ne içersin?” diye sordu. O da “Fark etmez!” dedi. Daha sonra arkadaşı, “Peki o zaman. Çay mı kahve mi desem?” diye teklifini yeniledi. Genç adam tekrar, “Bana hepsi uyar. Sen bir şeyler getir de beraber içeriz.” dedi. Arkadaşı mutfağa geçtiğinde ona ders verecek bir içecek hazırlamayı düşündü. Acaba bizimkine ne …

Danışmanlık yaptığım bir öğrenciydi. Büyük sınava birkaç gün varken kendi tabiriyle neredeyse heyecandan ölecekti. Ona, hayal kurmanın öneminden bahsettim. İnsan beyninin gerçek bir olayla hayal dünyasında yoğun olarak yaşadığı bir olayı ayırt edemeyecek kadar saf ve güçlü olduğunu söyledim. Tuhafına gitti, gülümsedi. “Ne yani, ben şimdi olmayan bir şeyi olmuş gibi düşünüp bunun olmadığını ayırt edemeyecek miyim?” diye sordu. “Aynen öyle!” diyerek ona ispat edebileceğimi söyledim. Ayrıca ispat edersem, yani onu bu konuda ikna edersem benim söylediklerimi yapması konusunda söz istedim. Gözlerini kapamasını ve bir limonu düşünmesini, limonun tam ortadan …

En süper anne, benim annem!
Spot: Yaşamda bir çok insan neyin değerli, neyin değersiz olduğunu şaşırıyor. Dikkatimizi ve enerjimizi değerli olana odaklamakta Küçük Beyza’dan öğreneceklerimiz var.
Elazığlı 10 yaşındaki Beyza Yıldırğan’ın ödüllü kompozisyonunu paylaşmak istiyorum : Yağışlı karanlık bir gece geçirdiğimiz kaza küçücük mutlu ailemizin üstüne bir kabus gibi çöktü. Kazadan ben ve babam burnumuz bile kanamadan kurtulurken, anneciğim maalesef ağır bir şekilde yaralandı. Onu bana uzun zaman göstermediler. Nasıl göstersinler ki yaşama şansı sadece yüzde yirmiymiş. Ağır bir iç kanama geçiriyormuş.

Duygusal Mantık
Bu yazıya cevabını merak ettiğim bir soruyla başlayacağım: “Her şeyin mantığa uygun olması gerekir mi?” “Evet” dediyseniz yazının devamını okumalısınız. “Hayır” dediyseniz yine okumalısınız. Çünkü yazı hem evet diyenleri hem de hayır diyenleri aynı şekilde ilgilendiriyor.
Duygu, insanı diğer canlılardan ayıran en temel özelliklerden biridir. Duygular bir anlamda tehlike, acı, kayıp, hedeflere ilerleme gibi sadece akla ve mantığa bırakılmayacak konularda bize yol gösterir. Duygu (emotion) sözcüğünün kökü “motere”dir. Latince hareket etmek anlamına gelen fiile “e” ön eki eklendiğinde anlam, uzaklaşmak olur.

Spot: Henry Ford demiş ki, “dünyadaki en büyük keşif, bir insanın yapabileceğini düşünmediği bir yapabilmesidir.” Dünyada bizi sınırlayan şey, bizim düşüncelerimiz ve bizim kararlı olmayışımızdır.
Elazığ’da doğan ve yaşayan küçük Esra, ilkokulu bitirdikten sonra çok iyi Anadolu Liselerini tutturmasına rağmen ihtilal öncesi ortamın karışıklığını öne süren babası tarafından okuması engellendi.

Bugün geriye dönüp baktığımda kişilik mücadelemin daha ilkokul yıllarında başladığını görüyorum. İlk filizlenen duygum özgürlük duygusuydu. Neden bu kadar önemliydi özgürlük?
Hayatımın benim kontrolüm altında olması çok önemliydi benim için. Peki insan daha ilkokula giderken özgür olabilir mi, kim verir ona o yıllarda o kadar özgürlüğü? Bunu yıllarca düşündüm; sanırım annemle babamın ayrılmasından etkilenmiştim. Orada benim fikrim alınmamıştı. Kendi kararlarımı kendim verme isteğim belki de bu olayın etkisiyle oluşmuştu. Başkalarının benim adıma karar vermesini istemiyordum.