Bu aralar yine değişimle ilgili düşünüyorum. Çoğu insan tarafından ”tutarsızlık, dengesizlik, kararsızlık” olarak tanımlanır değişim. Hayatı boyunca hiç değişmeyen insanlar çok güvenilir ve istikrarlı bilinir. Ama sormak istiyorum, bir insan hayatı boyunca nasıl değişmez yahu? Nasıl becerir bunu? Her konuda tüm fikirleri aynı mı kalır? Hiç mi gelişmez? Hiç mi kaymaz aklı diğer düşüncelere? Ya da değişimden korkar da bu yüzden mi hiç açmaz aklını yeni fikirlere?

İki binli yıllara yaklaştığımız bu dönemlerde bilim, teknoloji ve sanatta meydana gelen değişme gelişmeler baş döndürücü bir hızla gerçekleşmektedir. Sanayi devrimiyle birlikte, ikincil (kentli ) toplum olma özelliğini kazanan yapıdan, ülkemiz de hızlı bir şekilde etkilenmektedir. Bu yapı bir çok unsuru doğrudan değiştirmekte kısa sürede ona yeni biçimler ve içerikler kazandırmaktadır. Aile, ekonomi, sosyal ilişkiler, evlilikler vb…. Bu değişiklikler bilimsel araştırmalar ve incelemelere olan ihtiyacı da arttırmaktadır.

Gazali şöyle demişti: “İnsan gelişiminin, insandan Tanrı’ya giden yolunda; potansiyel insandan, gerçek olana, olasılıktan gerçekliğe yedi vadi vardır.” Bu yedi vadi çok önemlidir. Bu vadileri anlamaya çalış, çünkü onların içinden geçmek zorunda kalacaksın. Bu yedi vadiden herkes geçmek zorunda kalacak. Bir vadide ne yapılacağını doğru bir şekilde anladığında, onun ötesine geçebileceksin ve bir zirveye ulaşacaksın, çünkü her vadinin etrafı dağlarla çevrilidir. Vadiyi geçer başını derde sokmaz, içinde kaybolmazsan, vadiye fazla tutunmaz, ilgisiz yansız bir tanık olarak kalırsan ve vadinin yuvan olmadığını hatırlamayı sürdürür, burada bir yabancı olduğunu; zirveye ulaşılması gerektiğini hatırlamaya …

Sır tutabilir misiniz? Ama gerçekten büyük bir sırrı saklayabilir misiniz? Eğer yapabilirseniz, kendinizi mutlu etme konusunda herkesten bir adım öndesiniz demektir. Hepimizin hayatlarında farklı derecelerde dramlar her an yaşanır. Kontrolümüzün dışında pek çok olay gerçekleşir. Bu durumla nasıl başa çıkıyorsunuz? Steve ofisime geldiğinde bir kamyonun altında kalmış kadar kötü görünüyordu. Gerçekten de elbiseleri kirliydi ve hafiften burnu kanıyordu.

“Sana ne çarptı?” diye sordum.
Steve şöyle cevap verdi: “Size gelirken yolda soyuldum. Zaten son zamanlarda hayatım rayından çıkmış gibi. Karım çocukları da alıp beni terk etti. 17 yıllık işyerimden ayrıldım. Annem iki hafta önce vefat …

Hafıza, zihni evrende ilk açılan ve faaliyete başlayan merkezdir. Çocuk sıfır yaşındayken bile faal haldedir ama birkaç yıl aldığını vermiyor. Galiba zeminini tesviye ediyor. İnsanların hatırlamadıkları yaşları, hafızanın aldığını vermediği dönemdir. Umumiyetle iki yaşından sonrasını hatırlıyor insanlar, o yaştan öncesini hatırlamıyor.

Reem Nöroloji Merkezi Kurucusu Dr. Mehmet Yavuz, mükemmel kadın imajının ortaya çıkardığı psikolojik sorunları anlattı.
ÇALIŞAN KADIN MÜKEMMEL ANNE Mİ OLMAK İSTİYOR?
Çalışan kadın hem çalışma hayatını hem de çocuğunu aynı anda idare etmek zorunda kaldığında, ev ile iş yeri arasında yoğun bir tempo içine giriyor. İş, çocuk ve eş arasında kalan kadın, tam anlamıyla bir tükenmişlik hissine kapılıyor. Anneliği ve kariyerini bir arada yürütmek isteyen kadınlar, çocuklarına karşı daha düşkün bir tavır sergiliyor.

Sosyal birer varlık olarak biz insanlar için sözlü ya da sözsüz olsun, iletişim daimi bir gerekliliktir. İletişim, duygu ve düşüncelerin belli bir amaca ulaşmak için karşımızdakilere aktarılmasıdır. İletişimin bir sanat olarak kabul edildiği çağımızda, bu sanatı hakkıyla icra edebilmemiz için belli kurallara uymamız, kanalların düzgün çalışmasına ve sosyal anlamda kendimizi daha rahat ve huzurlu hissetmemize yardımcı olacaktır.