Bir zamanlar küçük bir sahil kasabasında, mutlu mesut yaşayıp giden, otuzuna merdiven dayamış, bir balıkçı varmış. Hergün sabah kalkar, kayığına atlar, denize açılır, öğlen güneşi tepeye çıkana kadar balık avlar, öğlen güneşi tepeye varmak üzereyken limana gelir, topladığı balıkları, hemen orada yapılan mezatta satarmış. Balıklardan kazandığıyla, ailesi ile birlikte mutlu yaşayıp gidermiş balıkçı.
Derken günlerden bir gün tam da mezat sırasında, iyi giyimli yaşlı bir bey balıkçının yanına gelmiş ve balıkların hepsini toptan almak istediğini, misafirlerinin İstanbul’dan geleceğini, onlara ikram edeceğini söylemiş. “Ne kadar istersin hepsine?” demiş.

Sıkıcı bir toplantıda karalama yapanların, konuşulanları daha iyi hatırladığı ortaya çıktı.İngiliz psikolog Jackie Andrade’nin yürüttüğü araştırma, toplantı sırasında karalama yapanların, bu yolla konsantrasyonlarını artırdıklarını ve desteklenmeleri gerektiğini söyledi. Plymouth Üniversitesinde görev yapan Andrade, İngiliz The Guardian gazetesinde yayımlanan araştırmasında, sıkıcı bir monoloğu dinlerken kağıda bir şeyler karalayanların, konuşmanın ayrıntılarını oturup dinleyenlerden daha iyi hatırladıklarını söyledi. Andrade, sıkıcı bir konuşmayı oturup dinleyenlerin bu sırada hayal kurmaya daha meyilli olduğunu belirtti.

Anne ve babaların en zorlandığı konulardan biri olan “Çocuklara ölümü anlatmak” hakkında Pedagog Dr. Melda Alantar’ın verdiği bilgiler;
Yaşam olayları arasında ölüm, çocuk ve yetişkinler için kabul edilmesi güç bir gerçektir. Ancak insanlar acı ve üzüntü veren olaylarla başa çıkmayı öğrenerek büyür ve olgunlaşırlar. Önlenemez kayıplara uyum sağlamak, ölümle yaşamayı öğrenmek ve yaşama sevincini yaratarak hayatı sürdürmek için yas sürecinde çocuklara uygun ve gerekli destek verilmelidir.
Çocuklar yaş ve gelişim düzeyleri doğrultusunda ölümü nasıl kavrarlar?0-2 Yaş: İki yaşından küçük bebekler ölümle ilgili kavramları anlayamazlar. Ölümü algılayamayacak kadar küçüktürler. Ölüme ilişkin tek …

Harry mükemmel bir eş mükemmel bir iş ve mükemmel bir ev istiyordu. Otuz dokuz yaşındaydı ve hala bekar işsiz ve küçük kiralık bir evde oturuyordu. Onun mükemmeli arayışı gerçek dünyanın nimetlerinden yararlanmasına engel oluyordu.
Mükemmelliyetçiler gerçekçi değillerdir. Birkaç şey dışında hiçbir insan mükemmel değildir. Kendinden ya da başkalarından mükemmeli beklemek sadece imkansız bir standardı ortaya koyar ve insanı özeleştiri memnuniyetsizlik hüzün küskünlük ve “neden rahatsız oluyorum” düşüncesine iter. Olumsuz düşünmenin iyiden kötüye giden döngüsüyle son bulur.

Masumi Toyotome diye bir Japon yazmış bu yazıyı. “Dünyada sevilmek istemeyen kişi yok gibidir diye başlıyor. Ama sevgi nedir? nerede bulunur? biliyor muyuz?” diye soruyor. Sonra anlatmaya başlıyor… Sevgi üç çeşittir.
Birincinin ismi ‘Eğer’ türü sevgi. Belli beklentileri karşılarsak bize verilecek sevgiye bu adı takmış yazar. Örnekler veriyor: eğer iyi olursan baban annen seni sever. Eğer başarılı ve önemli kişi olursan seni severim.
Eğer eş olarak benim beklentilerimi karşılarsan seni severim. Toyotome en çok rastlanan sevgi türü budur diyor. Karşılık bekleyen sevgi.

Aşağıdaki belirtilerden en az dördünün varlığı ile birlikte erişkinliğin erken dönemlerinde başlayan yetersizlik duyguları, sosyal acıdan kendini geri çekme ve başkalarınca olumsuz değerlendirilmeye aşırı duyarlı olma, fazla incinme ile seyreden bir kişilik bozukludur.
1-Başkaları tarafından kabul görmeme, küçümsenme, eleştirilme, dışlanma endişeleriyle sosyal ilişki gerektiren islerden uzak durma
2-Sevilip, sayıldığına kesin inanmadıkça başkalarıyla iletişim kurmak,görüşmek istemez
3-Hafife alınıp, dalga geçileceği endişesi ile yakın ilişkilerde rahat davranamaz,bu ilişkilerde tutukluk yasayıp, kendini ve sahip olduklarını ortaya koyamaz
4-Başkalarının da bulunduğu iletişim gereken ortamlarda düşünce içerikleri yoğun bir şekilde eleştirilme, dışlanma düşünceleri ile kaplanmıştır
5-Hissettikleri yetersizlik duyguları nedeniyle, daha …

İş yerinizdeki bir arkadaşınızla paylaştığınız şeyler kısa sürede çığ gibi büyür ve tüm şirket tarafından duyulabilir. İş yerinde geçirilen uzun saatler sırasında bebek planlarından mide ağrılarına kadar her şey gündeme gelebilir. İş yerinde unutmamanız gereken hassas bir çizgi vardır. Önemli bir rapor üzerinde çalışırken işle arkadaşlığı karıştırmamalısınız. Unutmayın iş iştir arkadaşlık arkadaşlıktır. Çoğu çalışan konuştuklarının en az ne giydikleri kadar önemli olduğunun farkında olmaz. Kendileri ve başkaları hakkında çok konuşan insanlar yeteneksiz üretemeyen profesyonel gelişimi yetersiz görülebilir.