Çekingen İnsan ve Çekingenlikten Kurtulma
Cekingen kisilik bozuklugu sosyal ortamlarda rahatsizlik hissetmek, baskalarinin kendisini yargilamasi ve cocukluktan itibaren süregelen cekingenlik olarak kendini gösterir. Ayrica asiri derecede utangaclik olarak ortaya cikar. Bu psikolojik rahatsizliga sahip insanlar kendilerini kücük görür ve baskalarinin fikirlerine asiri derecede önem verir. Hastaligin özellikleri arasinda kendini yetersiz görmek, elestiriye yada kritize edilmeye karsi asiri derecede hassas olmak ve sosyal ortamlarda bulunmaktan korkmak sayilabilir. Davetlere katilmaktan cekinirler ve asla yeni insan tanimak istemezler.Bu nedenle ask hayatlarida pek yoktur.
Cekingen kisilige sahip insanlar ancak yargilanmayacaklarina inandiklari takdirde baskalari ile iletisim kurabilirler. Sürekli olarak kendi hatalarina ve eksikliklerine yogunlasirlar. Bu kisiler sosyallesmek ve baska insanlar ile iletisim kurmak isterler fakat aci cekmekten, reddedilmekten ve basarisiz olmaktan korkarlar. Yargilanmak ve kaybetmek o kadar aci vericidir ki bir iliskiye girerek risk almaktansa tamamiyle yalniz kalmayi tercih ederler.
Cekingen kisilik bozuklugunun sebepleri tam olarak bilinmemektedir. Bazi arastirmacilar kisinin yetistirilme sekli ile alakali oldugunu iddia etmektedir. Örnegin ailesi, kardesleri yada arkadaslari tarafindan sürekli elestirilen ve reddedilmek kisinin kendisini degersiz oldugunu düsünmeye itmis ve herkesin ayni sekilde davranacagini düsünmesini saglamis olabilir.
Bu kisiler cogunlukla kendi degerlerini farketmezler, aksine itici ve kisilik olarak yetersiz olduklarina inanirlar. Kendilerini istenmeyen kisiler olarak görürler, toplumdan soyutlanmis, yalniz ve mutsuzdurlar. Cogunlukla sesiz ve geride kalan insanlardir,bu nedenle is ve okul hayatindada basarili olmalari pek görülemez.
Cekingen kisiler dünyayi düsmanca, soguk ve asagilayici bir yer olarak görür. İnsanlar her an kritize etmeye, elestirmeye, kücük görmeye ve umursamaz davranmaya hazir gibi algilanir. Dolayisiyla bu kisiler en ufak bir elestiri karsisinda bile büyük aci duyarlar. Korkulari öyle bir boyuta varir ki, en önemsiz olayda bile başkalarinin kendisini kücük düsürecegine ve ne yaparsa yapsin insanlarin hep kendisinde hata bulacagina inanir.
BELIRTILERI
- Kritize edilmekten ve kinanmaktan dolayi büyük aci cekerler
- Yakin hic bir arkadaslari yoktur
- Insanlarla iliski kurmaktan kacinirlar
- Baskalari ile iletisim gerektiren aktivitelerden ve görevlerden uzak dururlar
- Yanlis yapma korkusundan dolayi sosyal ortamlarda utangaclik
- Olasi zorluklarin abartilmasi
- Kendine güven eksikligi ve yetersizlik hissi
TEDAVI
Zaman zaman bu hastalar psikologa yada psikiyatriste basvurarak terapiye kendi baslarina basvurabilirler, fakat bu durumlarda korkulari öylesine yüksek boyuttadir ki terapi sirasinda en ufak bir zorluk ile karsilastiklarinda geri cekilmeye kalkabilirler. Pozitif yorumlara ve nazik yaklasimlara cevap verebilirler ama en ufak elestiri bu kisiler icin dayanilmaz olur. Doktor ve hasta arasinda pozitif bir iliski kurulabilirse, kisi kendisine sorun yaratan bazi savunma mekanizmalarindan vazgecebilir. Aileninde terapide yardimi istenilicektir.Dolayisiyla terapi oldukca faydali olabilir. Bu kisiler genelde belli bir dereceye kadar insanlarla iletisim kurma yetenegine sahiptir, terapi ile bu yetenekleri gelistirilebilir. Her hangi bir yardim alinmaz ise bu kisiler yasamdan tamamiyle kendilerini soyutlayabilir ve tamamiyle izole olabilirler.
İlac kullanimi bu hastalarda fazla önerilmez, aksine psikoterapinin daha faydali oldugu görülmüstür. Bu hastalarda dikkat edilmesi gereken en önemli nokta kisi ile terapist arasinda güven iliskisinin kurulmasidir, böylece hastanin zamanindan once terapiyi birakmasi önlenmis olur.Cekingenlik hastaligina en yakin terapi kesinlikle önce ailesi ve 2ci planda psikoterapidir.
Bu yazı internetten derlenmiştir.
Emeği geçenlere teşekkür ederiz
Benzer Yazılarımızın Listelesi Aşağıdadır!
allahıma şükür cekingen birisi değilim hatta yüzsüz bile sayılabilirim bu durumda olan arkadaşlara açil şifa diliyorum.
hayatda insanı yaşatan cesaretdir insan eger hayatda başarılı olmak istiyorsa cesaretli olmalı …
çekingen biriyim galiba bira bu cekingenlik için denelerin hepsi bende de oluyodu basta ama bunun üstesinden yavas yavas gelmeyi istedim ben neden fikirlerimi cekinmeden söyliyemiyorum diiye bunun için cok çabaladım benim ne eksiğim var diye sorguladı bile kendim ibu duyguyu asabilmek için insanın önce kendine güvenmesi gerekir ben kendime güveniyorum siz de güvenin artkadslar kendinizde eksik araMAK NEYMİŞ HİÇ KİMSE DÖRT DÖRTLÜK DEĞİL ELBETTE BUNU KENDİNİZDE YAPABİLİRSİNİZ YETER Kİ KENDİNİZE GÜVENİN
bende bu dertden muzdarıp biriyim ..çocukluğum koltuk arkalarında gizlenmekle geçti ..hele ki sınıfta bildiğim birşeyi bile kalkıp söylediğim hiç görülmemişti..lise yıllarımda bunu üzerimden çokta olsa attım ama en ufak birşeyde geri geliyorrr..başladığım bütün işleri yarım bırakma gibi hep başarısızsın inancı kafamda var halbuki akademik yönden iyi de olsam bunu iş hayatımda gösteremedim ..işi bıraktık .. okulları bıraktım hayattan izole ettim ve suan yine kötü bir olay karsısında kabuğuma çekilmiş hayattan izole edilmiş bir şekilde yaşamaktayım zaman zaman daha çok belirginleşiyor..maalesefki:(
kendime bir yararım olmadı ama arkadaşlara diyebileceğim eğer imkanları varsaa sürekli bi terapi gibi istemesede iletişim halinde bulunsunlar sosyal becerilerini geliştirsinlerr..
Allah yardımcınız olsn ..acil şifalar..
be de aynı dertten muzdaribim… çalıştığım için tedavyede gidemiyorum çok istiyorum ama gidemiyorum… ve bu dertten kurtulmak istiyorum…ama nasıl yapıcam bilmiyorum… hayatta ve iş hayatımda çok çekingenim.. bu yüzden de başarısız oluyorum yardım istiyorum…….
malesef bende yüksek dozda var üniversitedeyim,kimsesyle konuşmuyorum, dersleri genelde tek başıma arkada dinliyorum gün boyunca tek kelime etmeden çıktığım oluyor. çok iğrenç bir hastalık benim için tedavisi yok,
benden ailere öneri çocuklarınızı bıran özgür yetişsin onlara özgüven kazandırın,sürekli kolundan tutmayın bırakın düşşün çıksın emeklesin ayakta durmayı öğrensinler, sen yapamazsın sen edemezsin demeyin herşeyi deneyerek ögrensinler sizler gençliğinizdeki hataları onlar yapmasın istiyorsunuz ama bırakın tecrubeyle ögrensinler ve özgüveni olan cesaretli birey olsunlar. benim gibi çekingen biri olmasınlar .
bende aynen
bende çocukluğumdan beri böyleyi kesinlikle aile çok önemli hep başkalarıyla kıyaslanmak gibi…şu and da evliyim ve bir kızım var kendimi hiç savunamıyorum savunmaya geçsem yüzmün adedata yandığını hisediyorum kıpkırmızı kesiliyorum daha da çok utanıyorum.benden düşük seviyeli insanlara bile çoğu zaman özeniyorum bu yüzden okul hayatımda zor liseye kadar sürdü.kendimi geçtim kızımı düşünüyorum ona güçlü bir anne olmak istiyorum lütfen bana yardımcı olun bu konuda..vessellam..
Yorumlarınızı okdumda arkadaşlar çok kötü durum ya insanın başına gelmeyince anlamıyor bende de var aynı durum tek sebebi ailelerin çocukken çok sıkmaları yapamassın edemessin demeleri üstüne çok gelmeleri ah ailem ah diyorum bazen bunu bi atsam varya benden mutlusu yok şu dünyada Allah tez zamanda şifalar versin ne diyeyim hepimize
Offf offf nasıl kurtulucaz bundan ya
yaşım 20..3 sene öncesine kadar fazla çekingenliğim yoktu.ama ne zaman uyusdurucuya basladım işte ozaman bütün hayatım değişti.1 sene oluyor kullanmıyorum ama cok büyük kaLıcı hasarLar bırakdı bunun en büyük örneğide cekingenlik oldu benim için.insanlarla konusurken sesim cok az cıkıyor bir yerde yemek yicek oLsam cok insan var diye yemiyorum.inanın yolda yürürken bile aceba nasıl yürüsem die kendimle cebelleşiyorum.bazı seyleri aileye bağlamayın.bizimde hatalarımız var onLarında.Önemli olmak bunları düzeltmek ama ben bir türlü başaramıyorum.ALLAH ŞİFA VERSİN CÜMLEMİZE BERBAT Bİ DUYGU KİMSEYE YAŞATMASIN..
Haziran ayında yaşım 32 olacak hala filmlerde öpüşen insanlara bakamıyorum.
Bir erkekten etkilenirsem konuşamıyorum, yüzüne bile bakamıyorum, selam veremiyorum, soru sorarlarsa kitlenip kalıyorum ne diyeceğimi bilemiyorum.
Yaşıtlarım evlendi çoluğa çocuğa karıştı benim 1 tane bile erkek arkadaşım olmadı bu gidişlede olacağı yok. Herşey nasip Allah yazdıysa olur demekle olmuyor ki. Ben değişmezsem, kendimi ifade edemezsem insanlar ne düşündüğümü ve hissettiğimi nasıl bilebilir ki?
Allah hakkımızda hayırlısını versin inşAllah. Aynı dertten muzdarip herkese geçmiş olsun.
arkadaşlar bu çok kötü bir duygu ben 16 yaşındayım bu duyguyu çocukluğumdan beridir yaşıyorum inş.. bu duyguyu bir an evvel üzerimden atabilirim çünkü insan çekingen olduğunda hiç bir işte başarılı olamıyor devam lı sorunu kendinde arıyor buda o kişiyi çok üzüyor. Terapi meselesine gelince bence bir psikisatriste gitmeye hiç gerek yok insan bu duyguyu kendi içindede pek ala yenebilir diye düşünüyorum.
Arkadaşlar aynı sorundan bendede var bunu bi çözümü yok mu yha biz hayatımız boyunca böle mi yaşıcaz.. millet gülüp eylenirken biz hep evdemi oturcaz hep bişeylerimi düşüncez bunun bi çözümünü bulmak şart …
arkadaşlar bendede aynı sorun var… çocukluğumdan beri..
yanlış birşey yaptığımda eleştirilmekten korkuyorum…buda beni çekingen biri yapıyor…
hayatımda bir kere kızla çıktım … ondada kız bana çıkma teklifi etti..
yaptığım en küçük yanlışta sınıftakilerin alay konusu oluyorum…ve bundan nefret ediyorum…
ben sınıfta bişey anlatmaya kalksam yüzüm kızarıyor..ve fikirlerimi kimseye kabul ettiremiyorum
Allah hepimize şifa versin
çekingen biriyim insanlarla iletişim kurmakta zorluıklar yaşıyorum kızlarla konuşamıyorum bile arkadaş çevrem kısıtlı kendime kız arkadaş edinemiyorum sanki herkez bende kaçarmış gibi
ben çok kötü durumdayım. hayatımda annem ve babam dışında konuştuğum kimse yok. bikaç benim gibi arkadaşım var ve bana karşı iyi değiller, hepsinden nefret ediyorum ve görüşmüyorum. çok yalnızım. ayrıca 24 yaşına geldim ve hayatım boyunca sadece 2 gün bir kızla gezebildim. onun dışındada iyi bir üniversiteden mezun olmama rağmen 1.5 yıldır işsizim. geçen gün bir iş görüşmesine gittim ve kadın bana “cansız duruyorsunuz çekingen ve içe kapanıkmısnız?” diye sordu. Bu bile beni mahvetmeye yetti.
aynen beni anlatıyor ya.allah kimseyi çekingen yaratmasın amin
YHA ARKADAŞLAR BANA YARDIMCI OLCAK BİRİ VARSA BANA CVP YAZSIN LTFEN ÇOK KÖTÜ DURUMDAYIM Bİ KIZI SEVİYORUM VE ONA DUYGULARIMI HİÇ Bİ ŞEKİLDE ANLATAMIYORUM KONUŞAMIYORUM BİR TEK ONUNLA DEĞİL KİMSEYLE KONUŞAMIYORUM LTFEN BANA YARDIMCI OLCAK BİRİ VARSA BANA ULAŞSIN danger_child_17@hotmail.com msn me mesaj yollasın ltfen
çok zor bir şey bende de aynısı var kendinize çok kızıyorsunuz ama bi türlü bitmiyo işte….çekingen olunca aşırı heyecanda oluyor..okulda hiç parmak kaldırmam mesela sanki herkes bana bakıcak eleştiricek gibi bir duygu geliyo…öğretmen bir şey sorduğunda falan da bütün sınıfın önünde konuşmaktan utanırım…..bacaklarım çok titrer…aşırı heyecanı da insan her zaman yaşamak istemediğinden konuşmak istemez…yeni kişilerle çok zor tanışırım mesela…çok iyi arkadaşlarım vardır onların yanında çok rahatımdır ama bir kişiyi kolayca benimsiyemem aradan uzun bi süre geçmesi lazım…hemem herkesle iyi olamam….öğretmenler her veli toplantısında anne babama aynı şeyi söylüyorlar ”HİÇ DERSE KATILMIYOR.BEN SORARSAM KONUŞUYOR.ÇOK İÇİNE KAPANIK” sonra anne ve babamın benim üstüme baskıları neden derse katılmıyorsun utanacak ne var ???? ama öyle değil işte çok kötü bir şey kimsenin başına gelmesin….
YHA ARKADAŞLAR HAYLA SORUNUMA ÇÖZÜM BULMUŞ DEİLİM BANA LTFEN YARDIM EDİN ÇOK KÖTÜ Bİ DURUMDAYIUM AŞIK OLDUGUM Bİ KIZ VAR ONUNLA KONUSAMIYORUM
KİMSEYE HİÇ BİR ŞEY SÖYLEYEMİYORUM HERŞLEYİ İÇİME ATIYORUM SANKİ KİMSEYLE KONUŞMAK İSTEMİYORMUŞUM GİBİ GÜNLER KONUŞMADAN GEÇİYO SADECE YAKIN ARKDAŞLARIMLA KONUSABİLİYORUM ODA ÇOK AZ
GERÇEKTEN AMA GERÇEKTEN HERKEZLE MUHABBET ETMEK İSTİYORUM KONUŞMAK GÜLMEK İSTİYORUM AMA OLMUYOR LTFEN BANA YARDIM EDİN LTFEN
Of arkadaşlar of en iyi ben bilirim bunu bu nasıl birşeyse benim espiri yeteneğim aşırı iyidir bu konuda kendime güveniyorum yani 1000 kişi olsa yine güldürürdüm eskiden ama bundan 5 yıl önce başladı bu melet bende nasıl olduğunu anlayamadım bile belkide dünyanın en yırtık rahat insanıydım ama ne olduysa bu hastalığın en ilerlemiş hali oldu bende:S bende sizler gibi aşırı çekingen biriyim yeni insanlarla tanışmak benim için ölüm içimde konuşcak çok şey var ama konuşamıyorum aslında artık konuşmaya üşenir hale geldim bunun sorumlusu aile ve okul hayatıdır bana göre ben biraz kendimi geliştirdim yine Allah’a şükür ama gerçektenden hayatta düşmana bile vermesin Allah bu lanet şeyi…
arkadaşlar bırakın üç gunlk dunyada ne çekineceksiniz salı verin yarın öbr gn yaşlanacağız inanın bana hiç kimsenin umrunda değilsiniz konuşurken bastıra bastıra konuşun diyolok önemli değil laf olsun ortamda ben burdayım deyin bea salı verin hayatın vitesini boşa aksın gitsin üstadlar ben kendimi çekingen sanıyodumda değilmişim yav size bakılırsa baya rahatsız bir durum ama diyorum ya salın kendinizi boş verin alayına ben buyum diyin ben buyum konuşun kimse bişeye sallamaz rahat ve relax bilader ortam hoş durma coş cıx cıx bakın abicim umursamayın ileride lan ben gençtim diyeceksiniz yaşlanınca yapman etmen yav çekingen kızlar şahsen ben sizinle çıkarım ayıpsınız no problem no tasa no kaygı yes eğlence yes macera oky gece_mavisi_060@hotmail.com
of yaa bende sezsizim… bence en güzel terapi hepimizin toplanması .. bir yerde sohpet etmesi inanın çok iyi gelir
ben bafradayım sizde nerdeyseniz yazın
bende cekıngenlık sosyal ortamda yanlıs yapcam korkusuyla geliyor aklıma kalp ritmi bozulmasıyla baslıyor sesim kısılıyor mesela bi kızla konusurm ama ciddi boyutta konusacagım zaman kalp ritmim hızlanıyor heycanla cekıngelık arası bırsey oluyor ve yalnızlıgıda cok seviyorum size onerim kımse kımseden ustun degıl bunu beyninizde bitirin
yaa
aynı
offf
Arkadaslar relax olun ve o on ne yapıyorsanız unutun.Sadece kafanızda sanki cicek bahcesinde dolasır gibi kendinizi bırakın hayata.Eğer bir kızla konuşamayacak kadar cekingenseniz bu sizde cekingenlik değildir unutmayın.Malesef bu toplumda yanlıs anlasılmayı düzeltemiyoruz.Ama burada size kısaca anlatayım.Karşı cinsteki biriyle konusurken icinizdeki korku sizin kafanızdaki soruların cevaplarını alamadığınız icin oluyor.Acaba ne olcak,acaba ne diyecek,ne cevap verecek gibi soruların verdiği bir endişedir.O an kendinize yapacağınız kendinizi onun yerine koyarak bi kere düsünmek.Eğer o bana gelip söyleseydi nasıl olurdu diye mesala.Kısacası sizin kimseden farkınız yoktur.Dış görünüş olarak icinizi bilemem.İlk başlarda cok zorlanacaksınız cok hayır alacaksınız ama yılmayın size göre birisi illa cıkacaktır o zamana kadar pes etmeyin.Bence hayatınızı yaşamak icin cok neden var.Neden sizinde herkezin gibi bi kız arkadasınız olmasın.Gec kalmayın yoksa elinizdeki de ucar gider.Son pişmalık fayda etmez.Üniversite öğrencileri sizede önerim manita davalarına cok kafa yormayın illa orada cıkacaktır.Evliliklerin %20 si üniversite arkadaslarıyla evlennelerdir.Eğer bu yazıyı okuyupta sonuc alamazsanız allah sabırlık versin.Onların işi cok zor,Aşk ve iş hayatında cok kaybedersiniz.Resmen ezilirsiniz toplumda.Unutmayın herşey kendiizde biter.Son noktayı siz koyarsınız.Bir zamanlar benimde cok korkum vardı ama ben kendime(Ne zamana kadar böyle olacağım)sorusunu sorarak resmen büyük bir yükün altından kalkar gibi rahatladım.Kızlarda bu sorun cok nadir görüldüğü icin erkeklerin 1numaralı sorunudur bu hastalık.Cok konustum sanırım hadi görüsmek üzere Good By.
bende cok cekingenim derste parmak kaldırıp konusamıyorum acayip utanıyorum ama hoca beni kaldırırsa kendi kendime cekinmeden konusuyorum ilk guven karsı taraftan gelmeli kalbiniz deli gibi çarpmaya devam etse bile siz daha cok carptırmayı denemeliiz bir süre sonra insan alışır ve normal insan tavırları göstermeya baslar malesef cesaretimde yok olsa bende dei gibi konusmak istiyorum lutfen ne yapmam gerektiğini söylermisiniz??
arkadaşlar bende de aynı dert var allah kahretsinki insanlarla ilişkilerim sfır ne yapacam bilmiyorum bir iş yapacak olsam benim hakkımda ne düşünürler diye acayip derecede kendimi kasıyorum ve kızlarla karşılıklı olarak konuşmada da hayli utngac ve çekingenim dilim tutluyo yüzüne bile bakamıyorum offf offffffffff
ya arkadarşlar bndede aynı hastalık var. küçüklğümdn beri hep küçümsenmekten korkmuşmdr. hep kendime o,bu, şu bnm hakkmda ne düşünüyordr diye sorulr soruyorm. derslermde hep başarılı oldm. nedenide bu bnm içn. çünkü bnm içn yapacak tek işti ders çalışmak. tek bu bni mutlu edyordu. şu an çok kötü bi durmdyım hayattan zevk alamıyorm hep acı çekiyorm. off ya berbat bşi gerçktn allah yardımcımz olsn…
Yazıyı okudum ve moralim bozuldu hayli. Yazan kişiye çok teşekkürler tabi ki. Moralim bozuldu. Evet! Çünkü baştan sona kendimi okudum bu yazıda. Ve bunun bi hastalık şeklinde anlatılması canımı daha da sıktı. Ben de gökhan arkadaşım gibi kendi içimiz de halledebileceğimizi düşünüyorum. Ama tabi bu yanlış bi yol olabilir, çünkü derecesi herkeste aynı değildir.
Yaşım 18 ve bu sene mezun oldum. 2 gün evvel sınav sonuçları açıklandı ve MF4 puanında Türkiye’de 87000. olduğumu öğrenip çöktüm diyebilirim. İstediğim yere gidebilmek (iyi bir bilgisayar mühendisliği) için en kötü 15000 civarında bi derece almalıydım :/
Hep aklımda olan bu mevzu iyice depreşti bende. Çünkü derslere katılmayan, ancak öğretmen söz verdiğinde konuşan (hemen hemen rahatça konuşan) biriyim. Ve sormam gerekenleri sormak istemiyorum. Ertelemek, Üşengeçlik, bolca Çekingenlik, Korku vs.. Bu olmayasıca kelimeler beni benden aldı. çaldı! :/ (Ama mesela teneffüslerde ya da dışarıda insanlarla rahatça konuşabilirim, bu çok ilginç fikrimce. Hatta insanlarla iletişimimin gayet iyi olduğunu duyuyorum insanlardan)
Şimdi karar verdim. Bunu içimde halletmeliyim! Halletmeliyiz! Öyle değil mi!? En azından bu sene tekrar sınava hazırlanacak olursam (ki öyle diyebiliriz) yeni bir dönem başladığı an, yeni bir ben demiyorum (kendimden memnunum) , en azından yeni bir öğrenci olmalıyım, diyorum.. Fanilik rütbesi tek. Ve Azrail ne kadar hızlı bilinmez. Bunu düşünmek gerek. Rahat olmak gerek. Şimdilik sadece sözde söylüyorum bunları, özüme de işlemeliyim ama, biliyorum ve kararlıyım.
Hadi diyelim ben bunu halledebildim (inşallah). Peki buraya yazan arkadaşlar ? Yazmayıp sadece okuyanlar, bu yazıdaki kişi benim deyip içinden ağlayanlar ? Onları çok iyi anlayabiliyorum ve üzülüyorum :/ Rabbim beni ve onları bu gereksiz ve sekizde sekiz zararlı davranış ya da hastalıktan tez kurtarsın inşallah.
Sevgiler..
çekinlikten asla kurtulumucam asla
(
16 yasında br genç
((
arkdaslar yukardaki yazanlar beni tarif ediyor mesela size kendimden bi örnek veriyim: biryle konuşurken göz göze gelmemek için kafamı baska bi tarafa ceviriyorum heleki bu karşı cins olursa daha çok ve bunun hiç hoş bişey olmadıgını çok iyi biliyorum ama napyım bende böyle yapmak istemem ama kendiliğinden oluryor. daha çok şeyler var okulda tahtada yanluş bbişey yapma korkusu,yolda yürürken gözlerin hepsi bende oldugunu düşnme say say bitmez bu sorunlara çözüm arıyorum ve bulmuş gibiyim de bu sorununu biriyle paylasmak en ii si bu sorunu olan herhangibiri beni ekliyip dertleşebilir içini dökebilir yeter ki şu deertten kurtulalım
msn mi veriim: ahmet61@hotmail.fr
arkadaşlar bende çok çekingen birisiyim.yani düşündüklerimi ifade edemiyorum.benim tek sebebim konuşmama,utanma,arkadaş çevresinin az olması ,yalnızlık,üzüntü,heyecan ve bunların hepsi küçük yaştan itibaren ailelerimizin bizi sıkmalarından oluyor.daha 16 yaşındayım ve çekingen bir öğrenciyim.derslerde konuşamıyorum çünkü heyecandan kekeliyorum diye gülüyorlar ve bu da beni üzüyor.ne olur bunun bir tedavisi yok mu?
Ben çekingen bir insanım ancak cok arkadaşım var çok yakınlarım haricide insanlara böyleyim ve hep böyledim kücükken kötü seyler yasamadım sadece cekingenlik iste arkadaslarımın yanında çok rahatım ve cok sevilen biriyim ama baska insanlara kolayca arkadaslık kuramıyorum yarddımcı olursanız sevinirim
son iki yıldır aşırı derecede çekingenim.konuştuğum insanlar beş parmağı geçmez annem babam ablam ve erkek arkadaşım dışında kimseyle iletişim kuramıyorum.çok yakın bir bayan arkadaşım vardı onunla bile iki kelimeyi bir araya getiremez oldum. konuşurken sanki utanıyor sıkılıyor iki kelimeyi bir araya getiremiyormuş gib ihissediyorum.insanlarla konuşurken gözlerine bakamıyorum resmen kitleniyorum gözlerimi nereye kaçıracağımı bilemiyorum. bu gerçekten ciddi bir hastalık kendimi hiç iyi hissetmiyorum tamamen sosyallikten koptum odama kapandım . odamda tek başıma kendimi mutlu ve huzurlu hissediyorum ama bunun yalnış olduğunu hayata karışmam gerektiğini de biliyorum. bir iş görüşmesine gitmeye cesaretim yok ordada konuşamayacakmışım gibi geliyor bu utangaçlık nedir anlayamadım ama iyi olmadığımı çok iyi biliyorum. çevremdeki insanlarda bunu farkediyor ama benim kendimi insanlardan soyutladığımı düşünüyorlar ama hiç birisi bunu neden böyle yaptığımı sorgulamıyor beni itici ve insanlarla anlaşamayan biri olarak görüyülor. sanki ben bu durumu bilerek ve isteyerekmi yapıyorum
bende:<
inanirmisiniz ben evlendikten 1 sene sonra esimin gozlerinin icine bakarak konusabildim okadar yani.ve kac senelik evliyim (7)daha yeni adiyla hitap ediyorum. nasil zorlaniyorum ancak beni benim gibiler anlar. ama varmidir benim gibi olan. neyazik ki cocuklarimda bana benziyolar. insallah buyuduklerinde bana hic benzemezler.ve daha neler neler…
Bendeki herkesten daha çok… Çocukluğumdan beri ne acılar çekiyorum, ruhum resmen bi azap içerisinde. Hiç iletişim kuramıyorum, hiç yakın dostum yok, 19 yaşındayım küçücük çocuklar bile laf dalaşında beni alt ediyor. Konuşmayı beceremiyorum, konuştuğumda sesimi duymuyorlar, hiçbir şeyi beceremiyorum. Kendimi öyle aciz, öyle aşağılık, öyle çıkmaz bir yolda görüyorum ki… Dünyam zehir olmuş durumda, derdimi anlatamıyorum, sesim bu stres yüzünden boğuk çıkıyor, küçücük bir çocukla bile konuşurken utanıyorum, kendimi rezil ediyorum, etrafımdaki basit insanlara bile özeniyorum ve bu yüzden ne kadar kişiliksiz ve karaktersiz bi insan olduğum aklıma geliyor. Sevilmediğimi ve hiçbir zaman da sevilmeyeceğimi düşünüyorum. Psikiyatriye gidiyorum ve basit bir depresyon diyerek geçiştiriliyorum ama benim hastalığım depresyon değil çünkü geçmiyor bi türlü. Son zamanlarda tek çözüm intihar gibi gözüküyor benim için hayatın hiçbir anlamı yok artık. Benim icin zehire dönüşmüş ve kimsenin beni anlayamadığı bi dünyada yaşamak istemiyorum artık ama ölmeyi ne zaman düşünsem annemin gözyaşları geliyor aklıma. Annem için katlanıyorum bu lanet olası dünyaya ve benim ilacım yok, ben bu dünyaya azap çekmek için gelmişim çok kötü bi haldeyim kimse bilmez…
Arkadaşlar terapi iyi olabilir elbette ama ben de bir kez psikoloğa gittim. 6 aylık terapi için 4.500 tl istedi. Ben o parayı verdiğim zaman yine psikolojim bozulur
))
En iyi yöntem kişi kendindeki eksiği görecek(farkındalık) ardından da kendine telkinler verecek. Yani bir nevi kendinin doktoru olacak. Bunu maddi durumu iyi olanlar için pek söyleyemem belki ama para bulamayıp benim gibi psikoloğa gidemeyen arkadaşlara önemle tavsiye ederim.
arkadaslar bende uzun zmndır adını aradagıım sorunu buldum
ve ne yazıkkı uzuldum tıpkısının aynısı denebılır bunla uzun suredır
mucadele edıyorum sımdı etrafa sorsanız benı derlerkı hyr onda yok oyle
bısı dıye ama en kucuk bır elestirisel,alaycı lafta ne kdr acı cektıgımı bılmıyolar aslında cunku o an gulup gecıyorum veya ıdare edıyorum bu raya kdr gelıstırebıldım kendımı oda kendımı dısarıya ezık olarak gostermemek ıcın ,ıcım hala aynı eskısı gıbı gordugum kdrıyla herkes buraya sadece sıkayetı yazmıs kımsede cozum yok bı kac arkadasda allah yardım etsın yazmıs benım soylıcegım ılk olarak sunu aklınıza koyun sız kendınıze yardım etmessenız kımse yada hıcbırsey sıze yardım etmez ıkıncısı asla vazgecmeyın olum dosegındeyken bıle hayallerınızın peşinden gidin mesela zayıflamak ,zeki olmak yakısıklı olmak yada gırısken olmak son nefesınız bıle olsa bunları dusunun bı yerde duydugum cok guzel bır atasozu vardır ‘hayaller goktekı yıldızlara benzer onlara asla ulasamassınız ama karanlık gecede sıze yol gosterırler ‘sıze kaybeden ınsan tıpını ozetlıyım herkesın bır kaderı var bnmkıde buymus napalım yada yapcak bısı yok basa gelen cekılır yaratan bole uygun gormus bunları dedıgınız an bıttınız demektır hayatta asla ve asla vazgecmeyın sıze bı yerden baslamak ıcın bır onerı verıyım sosyal paylasım sıtelerınde ınsanlara arkadaslık gonderın hemde ole 2-5 kısıye degıl 20-30 kısıye gonderın bırakın mıllet arkanızdan dıycegını desın tabu olan konularda gırısken olun erkekler ıcın mesela bı telekızı arayın ve konusmaya calısın bunlar baslangıcta sıze yol gosterırler uyusturucu ısıne hıc gırmıyorum sıkın kafanıza olsun bıtsın onu yapacagınıza hayat kum tanelerı gıbı elınızden kayıp gıdıyo kendı yetersızlıklerınıze odaklancagınıza buna odaklanın ben gecmıste yapamadıgım seylere cok uzluyorum ama gunesı goremedım dıye aglamaya baslarsanız yıldızlarıda kacırırsınız unutmayın yaklasık 1 saatten berı bu hastalıgın tedavısını arıyorum ve hıc bı yerde bulamadım cok uzuldum evet belkı gercektende bu hastalıgın tedavısı yok belkı su ana kdr dunyada 1 mılyar ınsanda vardı bu hastalık ve bolece olup gıttıler bılmıyorum
ama belkıde o hastalıgı yenen ınsan ben olcak kım bılır vede kaybetcek hıc bısım yok demıs herkes madem kaybetcek bısınız yok nıe denemkten korkuyosunuz ben 20 yasındayım hayatta hersey yolunda gıderse solekı hergun gıttıgım okula gıderken trafık kazası gecırmessem guzel ulkemde basıma tugla dusmesse veya magandaların attıgı kursunlara denk gelmessem yada en basıtı adamın tekı nıe benı solladın dıe onume kırıp kafama sıkmassa onumde 40-50 yılım var sımdı herkes ıcın karar alma vaktı ya dersınız yok arkadas bole gelmıs bole gıder dıe yada dersınızkı son nefeste hayallerımın pesınde olcam karar sızın benden bu kdr hade kalın saglıcakla
ELBET BİTECEK GÜNEŞE HASRET GUNLER ,VE O ZMN DAGLARDA YETİŞEN MİNİK VE CILIZ BİTKİCİKLER DEGİL GÜNEŞİN ÇİÇEKLERİ DOLDURACAK YÜREGİNİ…
–Sanırım bende çekingen biriyim. Fakat bunu bana ailem yapmadı. Ben 12,13 yaşıma kadar çok pozitif , sosyal ve cesur biriydim.
–Fakat ne olduysa 2. sınıftan itibaren parmak kaldıramıyordum öğretmedim kızar yada arkadaşlarım alay eder diye :S Şimdi 17 yaşındayım. Hiçbir sosyal aktivitem yok. Çekingen olduğum için aşk hayatımda pek yok.
3,4 kızla çıktım bu zamana kadar ve hepsinde onlar teklif etti ve ben çekingen olduğum için ilişkilerim kısa sürede sona eriyor. Aslında yakışıklı biriyim ve kızların benden hoşlandığını hissedebiliyorum fakat
ne yaparsam yapayım kıza açılamıyorum.. Hatta göz göze bile gelemiyorum :S
İnanın bu çok zor bir durum Allah kimsenin başına böyle bir dert vermesin.
ben çok çekingen biriyim hayatım boyunca da bu böyle oldu bazn ne yapmalıym diye araştırdm ama ne yaptıysam da sosyal girişken biri olamadım çevremdeki herkes sosyaldı ama bn kendimi bile zor ifade edebiliyordum işte hayatım böyle geçiyo hep yalnız kalmak istemişimdir…
acaba bna biri yardm edebilirmi ? şimdiden tşler…
bisey sormak istiyorum bi tespit gibi. arkadaslar burclarinizi soyler misiniz?
bendede aynı sorun var toplum içinde kendimi kilitliyorm bakıyorm etrafa güle oynuyorlar 6hissim devreye giriyor dalga geçiyorlar senle diye ortam itici gelmeye başlıyor hareketlerim değişik geliyormu diye düşünüyorm geçmez bu hastalk bence böyle gideceğz grubumuzu kuralm birbirimizi anlayan topluluk =slym42@hotmail.com
Yorumunuzu Bırakın
Etiketler Bulutu
Rastgele Yazı
Arkadaşlarım
Anket
Sponsor Baglantılar
Site İçindeki Yazılar Hakkında
Kaynağı Olmayan Yazılar
Online Ziyaretçi
Page optimized by WP Minify WordPress Plugin
Alt Yapı WordPress | Entries (RSS) | Yorumlar (RSS) | Arthemia Temasının sahibi Michael Jubel Not:Sitenin thumbnail motoru değiştirilmiş ve açık kaynak kodlu imagesizer scripti kullanılmıştır.