Çekingen İnsan ve Çekingenlikten Kurtulma yazısına yapılan yorumlar

Yazar: slym42

slym42 — Sat, 24 Dec 2011 21:14:03 +0000

bendede aynı sorun var toplum içinde kendimi kilitliyorm bakıyorm etrafa güle oynuyorlar 6hissim devreye giriyor dalga geçiyorlar senle diye ortam itici gelmeye başlıyor hareketlerim değişik geliyormu diye düşünüyorm geçmez bu hastalk bence böyle gideceğz grubumuzu kuralm birbirimizi anlayan topluluk =slym42@hotmail.com

Yazar: bende sizdenim

bende sizdenim — Mon, 19 Dec 2011 23:13:27 +0000

bisey sormak istiyorum bi tespit gibi. arkadaslar burclarinizi soyler misiniz?

Yazar: çaresiz

çaresiz — Sat, 26 Nov 2011 17:42:32 +0000

acaba bna biri yardm edebilirmi ? şimdiden tşler…

Yazar: çaresiz

çaresiz — Sat, 26 Nov 2011 17:41:17 +0000

ben çok çekingen biriyim hayatım boyunca da bu böyle oldu bazn ne yapmalıym diye araştırdm ama ne yaptıysam da sosyal girişken biri olamadım çevremdeki herkes sosyaldı ama bn kendimi bile zor ifade edebiliyordum işte hayatım böyle geçiyo hep yalnız kalmak istemişimdir…

Yazar: sERdar

sERdar — Tue, 27 Sep 2011 07:05:37 +0000

–Sanırım bende çekingen biriyim. Fakat bunu bana ailem yapmadı. Ben 12,13 yaşıma kadar çok pozitif , sosyal ve cesur biriydim.
–Fakat ne olduysa 2. sınıftan itibaren parmak kaldıramıyordum öğretmedim kızar yada arkadaşlarım alay eder diye :S Şimdi 17 yaşındayım. Hiçbir sosyal aktivitem yok. Çekingen olduğum için aşk hayatımda pek yok.
3,4 kızla çıktım bu zamana kadar ve hepsinde onlar teklif etti ve ben çekingen olduğum için ilişkilerim kısa sürede sona eriyor. Aslında yakışıklı biriyim ve kızların benden hoşlandığını hissedebiliyorum fakat
ne yaparsam yapayım kıza açılamıyorum.. Hatta göz göze bile gelemiyorum :S
İnanın bu çok zor bir durum Allah kimsenin başına böyle bir dert vermesin.

Yazar: Nevew back down

Nevew back down — Wed, 15 Dec 2010 03:57:51 +0000

arkadaslar bende uzun zmndır adını aradagıım sorunu buldum
ve ne yazıkkı uzuldum tıpkısının aynısı denebılır bunla uzun suredır
mucadele edıyorum sımdı etrafa sorsanız benı derlerkı hyr onda yok oyle
bısı dıye ama en kucuk bır elestirisel,alaycı lafta ne kdr acı cektıgımı bılmıyolar aslında cunku o an gulup gecıyorum veya ıdare edıyorum bu raya kdr gelıstırebıldım kendımı oda kendımı dısarıya ezık olarak gostermemek ıcın ,ıcım hala aynı eskısı gıbı gordugum kdrıyla herkes buraya sadece sıkayetı yazmıs kımsede cozum yok bı kac arkadasda allah yardım etsın yazmıs benım soylıcegım ılk olarak sunu aklınıza koyun sız kendınıze yardım etmessenız kımse yada hıcbırsey sıze yardım etmez ıkıncısı asla vazgecmeyın olum dosegındeyken bıle hayallerınızın peşinden gidin mesela zayıflamak ,zeki olmak yakısıklı olmak yada gırısken olmak son nefesınız bıle olsa bunları dusunun bı yerde duydugum cok guzel bır atasozu vardır ‘hayaller goktekı yıldızlara benzer onlara asla ulasamassınız ama karanlık gecede sıze yol gosterırler ‘sıze kaybeden ınsan tıpını ozetlıyım herkesın bır kaderı var bnmkıde buymus napalım yada yapcak bısı yok basa gelen cekılır yaratan bole uygun gormus bunları dedıgınız an bıttınız demektır hayatta asla ve asla vazgecmeyın sıze bı yerden baslamak ıcın bır onerı verıyım sosyal paylasım sıtelerınde ınsanlara arkadaslık gonderın hemde ole 2-5 kısıye degıl 20-30 kısıye gonderın bırakın mıllet arkanızdan dıycegını desın tabu olan konularda gırısken olun erkekler ıcın mesela bı telekızı arayın ve konusmaya calısın bunlar baslangıcta sıze yol gosterırler uyusturucu ısıne hıc gırmıyorum sıkın kafanıza olsun bıtsın onu yapacagınıza hayat kum tanelerı gıbı elınızden kayıp gıdıyo kendı yetersızlıklerınıze odaklancagınıza buna odaklanın ben gecmıste yapamadıgım seylere cok uzluyorum ama gunesı goremedım dıye aglamaya baslarsanız yıldızlarıda kacırırsınız unutmayın yaklasık 1 saatten berı bu hastalıgın tedavısını arıyorum ve hıc bı yerde bulamadım cok uzuldum evet belkı gercektende bu hastalıgın tedavısı yok belkı su ana kdr dunyada 1 mılyar ınsanda vardı bu hastalık ve bolece olup gıttıler bılmıyorum
ama belkıde o hastalıgı yenen ınsan ben olcak kım bılır vede kaybetcek hıc bısım yok demıs herkes madem kaybetcek bısınız yok nıe denemkten korkuyosunuz ben 20 yasındayım hayatta hersey yolunda gıderse solekı hergun gıttıgım okula gıderken trafık kazası gecırmessem guzel ulkemde basıma tugla dusmesse veya magandaların attıgı kursunlara denk gelmessem yada en basıtı adamın tekı nıe benı solladın dıe onume kırıp kafama sıkmassa onumde 40-50 yılım var sımdı herkes ıcın karar alma vaktı ya dersınız yok arkadas bole gelmıs bole gıder dıe yada dersınızkı son nefeste hayallerımın pesınde olcam karar sızın benden bu kdr hade kalın saglıcakla

ELBET BİTECEK GÜNEŞE HASRET GUNLER ,VE O ZMN DAGLARDA YETİŞEN MİNİK VE CILIZ BİTKİCİKLER DEGİL GÜNEŞİN ÇİÇEKLERİ DOLDURACAK YÜREGİNİ…

Yazar: by karizma

by karizma — Wed, 10 Nov 2010 15:29:42 +0000

Arkadaşlar terapi iyi olabilir elbette ama ben de bir kez psikoloğa gittim. 6 aylık terapi için 4.500 tl istedi. Ben o parayı verdiğim zaman yine psikolojim bozulur ))

En iyi yöntem kişi kendindeki eksiği görecek(farkındalık) ardından da kendine telkinler verecek. Yani bir nevi kendinin doktoru olacak. Bunu maddi durumu iyi olanlar için pek söyleyemem belki ama para bulamayıp benim gibi psikoloğa gidemeyen arkadaşlara önemle tavsiye ederim.

Yazar: İsimsiz

İsimsiz — Tue, 02 Nov 2010 16:09:18 +0000

Bendeki herkesten daha çok… Çocukluğumdan beri ne acılar çekiyorum, ruhum resmen bi azap içerisinde. Hiç iletişim kuramıyorum, hiç yakın dostum yok, 19 yaşındayım küçücük çocuklar bile laf dalaşında beni alt ediyor. Konuşmayı beceremiyorum, konuştuğumda sesimi duymuyorlar, hiçbir şeyi beceremiyorum. Kendimi öyle aciz, öyle aşağılık, öyle çıkmaz bir yolda görüyorum ki… Dünyam zehir olmuş durumda, derdimi anlatamıyorum, sesim bu stres yüzünden boğuk çıkıyor, küçücük bir çocukla bile konuşurken utanıyorum, kendimi rezil ediyorum, etrafımdaki basit insanlara bile özeniyorum ve bu yüzden ne kadar kişiliksiz ve karaktersiz bi insan olduğum aklıma geliyor. Sevilmediğimi ve hiçbir zaman da sevilmeyeceğimi düşünüyorum. Psikiyatriye gidiyorum ve basit bir depresyon diyerek geçiştiriliyorum ama benim hastalığım depresyon değil çünkü geçmiyor bi türlü. Son zamanlarda tek çözüm intihar gibi gözüküyor benim için hayatın hiçbir anlamı yok artık. Benim icin zehire dönüşmüş ve kimsenin beni anlayamadığı bi dünyada yaşamak istemiyorum artık ama ölmeyi ne zaman düşünsem annemin gözyaşları geliyor aklıma. Annem için katlanıyorum bu lanet olası dünyaya ve benim ilacım yok, ben bu dünyaya azap çekmek için gelmişim çok kötü bi haldeyim kimse bilmez…

Yazar: bicare

bicare — Fri, 15 Oct 2010 19:27:39 +0000

inanirmisiniz ben evlendikten 1 sene sonra esimin gozlerinin icine bakarak konusabildim okadar yani.ve kac senelik evliyim (7)daha yeni adiyla hitap ediyorum. nasil zorlaniyorum ancak beni benim gibiler anlar. ama varmidir benim gibi olan. neyazik ki cocuklarimda bana benziyolar. insallah buyuduklerinde bana hic benzemezler.ve daha neler neler…

Yazar: bicare

bicare — Fri, 15 Oct 2010 19:12:53 +0000

bende:<