Modernizim 19.yüzyıl’da endüstri devriminden sonra ortaya çıkan gelişmeler (bilim, teknik ve endüstrinin gelişmesi, zevkin sade ve işlevsele yönelmesi) sebebiyle artık tarihten referans almayı bırakan ve tamamen özgün yaratıma dayanan “modern düşünce”nin akımlaştırılmış ve haliyle çeşitli kurallara bağlanmış hali. “şurda yemek yerler, şurda da uyurlar”. Ve daha sonrasın insanı makina yerine koyan ve programlayabileceğini sanan kaba-deterministik düşüncenin bir süre sonra çökmesiyle yerini postmodernizm denen olgu almıştır.

Moder olanın ötesinde ki Postmodernizim, modernizme karşı altarnetif olarak çıkmışbunun yanında ondan daha karmaşık ve daha tutarsız bir görüş sergilemiştir. gözüksede

Postmodernizm kendi isyanını çıkarır sonra çıkardığı bu isyanı yine kendi bastırr. Kendi içindeki bir bütün olmasının yanı sıra kendi içinde bir şavaş verir. Bu savaşı da bilgiye kapitalizme, globalleşmeye yarar her olgu için mübah görür. Bütünü, sınırsızlığı ve hatta bazı görüşleri bakımında sınıfsızlığı temsil ettği gözüksede bunların tam aksine bir yapı ve davranış içindedir. Bütünü koruduğunu iddia eder ancak bütünü korumak için kaos ve bölümleştirme politikası uygular.

Yaşam pramidinde yer alan katmanlar onda daha geniş açılımlar barındırır.

Yaşam pramidi basamakları yaşam için gerekli olanını söylerken bu akım yaşamda doyumsuzluğu temsil eder. Sevgi görmek yetmez en çok ve tek sevilen olmak ister, barınmak yetmez en sağlam en iyi barınmayı ister. Kendini gerçekleştirmek yerine her şey kendisi olsun ister.

Barışcıl göründüğü kadar isyankar asi ve savaş yanlısıdır. Savaşsız barış yapılamayaçağını yine kendisi söyler.

Olağan standartlar onun işi asla olamaz. O once bir moda geliştirir sonra bu modanın eskimesini sağlar. Tüketici diye bir kavram ela almaz tamamen tüketim toplumu yaratmaya çalışır.

Kapitalizm, küreselleşme onun acımasız yüzleridir. Savaşları bunlar için çıkarır.

İnsan yaşamında var olan hertürlü olaya müdahale eder. Sanat edebiyat, sosyal kültürel herşey onun emriyle var olur değişir veya yok olur.

Bu kadar şey sıraladıktan sonra bu saydıklarım bizim ülkemizde hala tam anlamıyla kendini göstermedi de demeliyim. Bizler hala modernizmin sonu ve postmodernizim sempatikliğini yaşatan bir zaman içerisindeyiz. Ataerkil bir toplum olmanın verdiği bocalamaların içerisindeyiz. Bu boçalamanın içerisinde post modernizim etkileri bizde daha acımasız olabilmekte.

Örnek verecek olursa modernizme bile daha yeni alışan gençler bir anda postmodern akımla yaşamaya çalışmakta ve tamamen kişilik bunalımlarıyla çok farklı olayların yaşam tarzlarının içerisine girebilmekteler. Bazıları aileden gelen maddi güvenle cok erken ve çok fazla şekilde hayatın içine girerken, bazılarıda maddi sıkınttılardan ve bu acımasız ucurumdan dolayı farklı yollarla maddi gelir sağlama içerisine girmekte. Yaşamın cocukluk gençlik orta yaş ve yaşlılık evrelerini çok hızlı bir şekilde geçeye çalışmakta bizim insanlarımız. Çoçuk olmadan genç genç olmadan orta yaş..ve buna enzer daha bir sürü olay…

Aslında verecek daha bir çok örnek ve açıklanması gereken bir cok etki var olmasına karşın yazmak okadar güç oluyorki bu konuyu artık bitirmek gerekir diye düşünüyorum.

İnsan olabilmek için akımlara ihtiyacımız olmadığını ama insanca yaşamak için akımların araç olarak kullanılması gerektiğini düşünen biri olarak tüm insanlar için kendi benliklerini kaybetmedikleri bir yaşam diliyorum….

Yazar:
Cihangir Önalan