Harry mükemmel bir eş mükemmel bir iş ve mükemmel bir ev istiyordu. Otuz dokuz yaşındaydı ve hala bekar işsiz ve küçük kiralık bir evde oturuyordu. Onun mükemmeli arayışı gerçek dünyanın nimetlerinden yararlanmasına engel oluyordu.

Mükemmelliyetçiler gerçekçi değillerdir. Birkaç şey dışında hiçbir insan mükemmel değildir. Kendinden ya da başkalarından mükemmeli beklemek sadece imkansız bir standardı ortaya koyar ve insanı özeleştiri memnuniyetsizlik hüzün küskünlük ve “neden rahatsız oluyorum” düşüncesine iter. Olumsuz düşünmenin iyiden kötüye giden döngüsüyle son bulur.

Son zamanlardaki bir sosyal toplantıda misafirlerden biri gururla: “Ben bir mükemmelliyetçiyim!” dedi. Ona: “Bunu duyduğumuza çok üzüldük. Size karşı sempatimiz vardı.” dediğimizde oldukça bozuldu.

• Kendinizi mükemmel performans göstermek için zorlarsanız çabalarınızın ters teptiğini görürsünüz.. Kendinizi gerçekçi olmayan ufuklara ulaşmak için zorlarsanız aşırı stresi endişeyi ve bitkinliği davet edersiniz. Gerçekte mükemmelliyetçilik bazen sağlıksız rekabeti desteklediği gibi ahlak dışı hareketlere de sebep olur (sınavda kopya çekmek başkalarının çalışmalarını çalmak ya da iş kalitesiyle ilgili asılsız iddialarda bulunmak).

• Kabul edilmesi gerekli olan gerçek bazı şeylerin sadece “yeterince iyi” olmasının yeterli olacağıdır. Şunu anlamak da çok önemli; eğer amacınız çok yüksekse hedefi kaçırabilirsiniz Akıllı insanlar bir işin sonuçları üzerinde durmak yerine ondan keyif almaya çalışırlar. Mükemmel bir standardı ya da amacı elde etmeyi başaramadıysanız. siz beceriksiz değilsiniz. Başarısızlığın dayandığı gerçek ilk baştaki amacın imkansız olmasıydı.

İnternetten Derlemedir. Emeği Geçenlere Teşekkürler.