Kırık düşlerle dolu hayat bir rüyadır. Sevdanın rengi ise ebruli… Mutluluk; bir çocuğun gözlerinde ve elindeki elma şekerde saklıdır… Bir bak etrafına, mutluluk yanı başında, çağırmanı bekliyor sadece? .. Çünkü ömrü; bir kelebek kadar kısa ama özgür?…

Sen, mutluluğu nerde ve neyde arıyorsun bir düşün? Duvardaki aile fotoğrafında mı? Yoksa dışarıdaki çınar ağacında mı? Yada ne bileyim bir roman karakteri mutluluk mu veriyor sana? Hemen sarıl ona sakın bırakma. Belki bir gün o seni bırakacak ama yinede bırakan sen olma sakın? Sen hep yapıcı ol, yıkıcı değil. Sen hep seven ol, hor gören değil. Sen hep güçlü ol, yardıma muhtaç olan değil. Sen hep düşünen ol, düşünmeden atılan değil. Sen hep özleyen ol, özlenen değil. Sen hep, mutlu ol, mutsuz olan değil. Sen hep Leyla ol bırak Şirin bulsun Ferhat’ını.

Sen yeter ki sevmeyi bil gerisi gelecektir zaten. Sabret, sabretmek erdemdir. Mert ol, mertlik insanlık simgesidir. Korkusuz ol, asi ol ama anlayışlı ol. Anlamak çözmektir. Sevmek bazen acıdır ama sen yinede gerekirse acı çeken ol? ..

Gönderen;
Evrim Oğuz