Geçtiğimiz haftalarda sizlere özellikle çocukluk döneminde yaşanan travmaların ya da başka türlü ifade edecek olursak; fiziksel, duygusal ya da cinsel istismarların yetişkin yaşamına uzanan etkilerinden söz etmiştim.
Travmayı da kişinin fiziksel ve ruhsal bütünlüğünü tehdit eden olaylar olarak tanımlamıştık. Örnek verecek olursak; bir köpeğin ısırması, kaza, fiziksel şiddet, sevdiğimiz bir kişinin ölümü, terk, ihmal, onaylanmama ve dışlanmayı sayabiliriz.
Araştırmalar travmatik yaşantıların bir kısmının bir süre sonra olumsuz etkilerinin ortadan kalktığını, yani zihnin kendi kendini tamir ettiğini, ancak azımsanmayacak bir kısmının ise kişinin yaşamında belirgin bir güçlüğe ya da psikopatolojiye neden olduğunu gösteriyor.

Sorunu bu kutuya bıraktıktan sonra onu unut ve üzülmeyi kes.
Bunun yerine hayattaki bütün güzelliklerle ilgilen, onlardan zevk
almaya çalış…
Eğer trafikte sıkışırsan; sinirlenme.
Dünyada araba kullanmanın ne olduğunu bilmeyen çok kişi, araba
kullanmanın ayrıcalık sayıldığı çok ülke var…
Eğer işte kötü bir gün geçirirsen;
Yıllardır iş bulamadan oturan perişan insanları düşün…
İlişkin kötü giderse;
Hiç sevememiş ve bu sebepten de hiç sevilmemiş insanları düşün…

Bir şeyi istemekle, elde etmek arasında çok mu fark vardır? Hayatlarında hep “başarı” ile anılanlar tarafından bunun yanıtı hep “hayır” olmuş. Şiddetli isteyen herkes dileğine kavuşabilir, yeter ki hayatını ona göre programlasın.Bir şeye ulaşma isteğiniz ne kadar güçlüyse, ona ulaşabilme enerjiniz de o kadar büyük olur. ”Düşünce gücü”yle, istediğinizi ayaklarınıza kadar getirebilirsiniz..
Düşüncenizi ne derece kullanıyorsunuz. En önemlisi düşüncelerinize ne kadar güveniyorsunuz. Bir şeyi “isterken” nasıl bir samimiyetle istiyorsunuz. Veya problemlerden kurtulmak isteyen biri için de sorabiliriz bu soruyu. Yaşadığınız sorunlarından kurtulmayı ne derece samimiyetle istiyorsunuz? Evet, bir şeyi gerçek anlamda …

Hangimizin hayatı karalama değil ki? senin hayatın mı yoksa benim ki mi?
Şimdi geriye yaslan ve düşün;
Sen mi karar verdin dinine,mezhebine; ya da sen mi karar verdin Türklüğüne, Kürtlüğüne..
Gideceğin okula bile sen karar vermedin, öss karar verdi zamanı geldiğinde ve yine ömrüne harcayacağın insana sen değil, ailen karar verdi evvelinde.

İş ve ev arasında her gün iki kez yaptığımız bu yolculukların bu kadar sıkıntıya sokmasının nedenleri neler? Liste uzadıkça uzuyor. Öncelikle sabah evden çıktığımızda işyerine belli bir vakitte gitme stresi yaşamaya başlıyoruz. Karşımıza herhangi bir engel çıktığında da rahatsız oluyoruz. Genellikle ev-iş arası kullanmak zorunda olduğumuz yollar, bizi daha çok tedirgin eden, hız limitinin olmadığı, ancak trafiğin de bir anda değişip sıkıştığı yollar. Özellikle büyük şehirler için…