Öfke aslında normal ve sağlıklı bir duygudur. Ama kontrolden çıkıp da yıkıcı hale dönüştüğünde, okul ya da iş hayatınızda, kişisel ilişkilerinizde sorunlara yol açar. Öfke çok çeşitli olaylar sonucu ortaya çıkabileceği gibi doğal afetler gibi hiç beklenmeyen bir anda gelip hayatı alt üst eden ve istenmeyen değişikliklere sürüklenme durumlarında da sıkça ortaya çıkar.

Yakından bakınca her insan biraz anormaldir ama tipi hoşumuza gitmese de,
fikirlerini beğenmesek de her insan bizden koşulsuz olarak saygı bekler….
“Magna civitas, magna solitudo”
(Büyük kent, büyük yanlızlık)
Roma atasözü
Bilerek ya da bilmeyerek insanları hırçınlığa yönlendiren temel sebepleri
fark edebilmek, sorunun çözümü açısından oldukça önemlidir.

Bazı ailelerde anne-babalar şiddet uygulamak istemese de kendilerine hakim olamadıklarını ediyorlar. Çoğu kez aile üyeleri birbirini çok sevdiği halde zaman zaman artan gerilimle birbirine ya da kuvvetliler zayıf olanlara zarar verebiliyor. Gerçekte şuur kaybına yol açan akıl hastalıkları dışında hiçbir sebep şiddete mazeret olamaz. Akıl hastalarının davranışlarından da vasileri, yakınları sorumludur.
Ailede şiddet uygulayan kişiler ikiye ayrılır: Birinci gruptakiler şiddeti normal görür ve şiddeti savunurlar. İkinci gruptakiler ise şiddeti kesinlikle kabul etmez, benimsemez fakat stres altındayken kendilerini kontrol edemezler. Bunda yanlış örneklerin ve alışkanlıkların etkisi vardır.

Hayat gerçekten zor, ne kadar çok insanla ilişki kurmanız gerekiyorsa o kadar sinir bozucu, rahatsız edici, tahrik edici, can sıkıcı olayla karşılaşıyorsunuz. Öfkelenmek her ne kadar normal olsa da ani çıkışlar yapıp acısını başkalarından çıkarmak yanlış bir davranış. Hepimizin öfkesine yenik düştüğü zamanlar olabiliyor ancak liderlerin bu konuda pek seçeneği yok. Onlar öfkeleriyle başa çıkmalı, en az zararla kriz anlarını atlatabilmeli.

Pek çok kişinin inanası gelmiyor biliyorum ama; öfke kontrol edilebilir. Öfke son derece doğaldır. İnsanın içinden gelen, hakkında bilgi sahibi olduğunda rahatlıkla kontrol edebileceği bir duygudur.
Öfke, tehdit olarak algılanan durum ya da kişiler karşısında, onlara saldırıp/sataşmaya yönelik hissedilen duygunun adıdır. Çocukluk yıllarından itibaren öğrenilerek gelişir. Daha ziyade meydan okuma algısına veya karşımızdaki kişilerin bizi tehdit ettikleri algısıyla birleşir. Hatta pek çoğumuz, dışarıdan gelen ani bir uyarıcı olmasa bile, kendi iç duygularımızda öfke duygusu yaşayabiliriz. İçten içe kızmalar, sinirlenmeler, sinirden oraya buraya kızmalar…vs. gibi.